داروی تلخ پخش زنده

رای اعتماد به کابینه رییس‌جمهور دولت یازدهم تمام شد. این ماجرا از همیشه جذاب‌تر و پر سر و صداتر بود. من با قسمت‌های سیاسی رای اعتماد و عدم رای اعتماد کاری ندارم. آن‌چه برای من جالب بود پخش مستقیم این جلسات از سیما بود. این اتفاق قبلا هم افتاده بود ولی نه هیچ وقت با این کیفیت که همه جلسه را مردم مستقیم ببینند.

حرف و حدیث هم زیاد بود؛ یک عده می‌گفتند نماینده‌ها، شان مجلس و دولت را رعایت نمی‌کردند، یک عده می‌گفتند رییس‌جمهور با دیر آمدن‌ها و نیامدن‌ها توجهی به نمایندگان نمی‌کرد، یک عده از محتوای بحث‌ها (که بعضا ضعیف بود) گلایه داشتند و عده‌ای از لحن بعضی از نماینده‌ها تعجب کرده بودند.

مجلس همیشه همین بوده. 290 نماینده در این جمع حضور دارند که از شهرها و فرهنگ‌های مختلف دور هم جمع شده‌اند و نمی‌توان انتظار داشت همه در یک سطح باشند و همه آداب نماینده مردم بودن را بلد باشند. در این مجال کوتاه نمی‌خواهم مشغول نقد نمایندگان مردم شوم. موضوع مهم‌تر این است که در این دوره نماینده‌ها هر چه که بودند در برابر دیدگان مردم بودند. این اتفاق باعث می‌شود واسطه‌های مغرض یا بی‌غرض در نقل اتفاقات از بین بروند و افکار عمومی از جو موجود آگاه شوند. هر چند شاید این اتفاق به مذاق تعدادی از نمایندگان خوش نیامد و عده‌ای از مردم از بعضی رفتارها ناراحت شدند ولی حرف من این است که برای صلاح و اصلاح مجامع این چنینی هیچ راهی جز شفاف شدن فضای رسانه‌ای نیست و پخش مستقیم جلسات مجلس مثل یک داروی تلخ مهم‌ترین دوای رشد همگانی در این حوزه بود.

قصه فقط مربوط به مجلس نیست، همان‌طور که گفتم اصلا قصد نقد آن جلسات را ندارم. ورزش و فوتبال ما هم بعد از برنامه نود متحول شد. هر چند نود پخش مستقیم همه فوتبال نبوده و نیست ولی یک جور شفافیت پشت پرده ورزش را رقم زد که فوتبال را از آن وضع اسفناکی که دانند و دانی درآورد. درست است که هنوز ناپاکی‌هایی در فوتبال وجود دارد ولی از ترس شفافیت رسانه و داوری افکار عمومی در خفا و پنهان ادامه دارد. لااقل کمی حیا پیدا شده و البته رفتارهای حرفه‌ای.

دست رسانه‌های سالم از هر جا کوتاه بماند، افراد ناسالم یا حداقل ناکارآمد فرصت جولان پیدا می‌کنند. امروز مردم با دیدن مجلس در تصمیمات خودشان برای انتخاب نماینده در دوره‌های بعد آگاهی‌های بیشتری دارند، از رفتار مسوولین امور در دولت هم مطلع می‌شوند و طولی نخواهد کشید که با استمرار این تدبیر ناکارآمدها از هر صحنه‌ای حذف می‌شوند، حالا مهم نیست این صحنه ورزش باشد یا مجلس یا دولت. به نظرم باید بعد از این هم مجلس و جلساتش از سیما مستقیم پخش شود، حتی جلسات مهم و غیرامنیتی دولت هم.

همان‌طور که اشاره شد اینها همه در صورت سالم و متعهد و باتقوا بودن رسانه اتفاق می‌افتد و باید اذعان کرد که صدا و سیما در ماجرای تبلیغات و مناظرات انتخاباتی و بعد از آن جلسات رای اعتماد، بسیار خوب عمل کرد تا جایی که خود تلویزیونی‌ها هم از کارشان متعجب بودند و بارها درباره آن صحبت کردند.

اگر نخواهم به درازا بکشانم این بحث را باید بگویم شریک کردن مردم در دانستن اخبار و اتفاقات آن هم به روش آزاد و متعهد هر چند تلخ‌کامی‌هایی خواهد داشت ولی چاره‌ای نیست که از این دوره تحول رسانه گذر باید کرد. رسانه باتقوا و آزاد، مسوولین را متعهدتر و حرفه‌ای‌تر می‌کند. مردم را هم به عنوان مهم‌ترین سرمایه و پشتوانه کشور در حمایت و پشتیبانی از دست‌آوردهای نظام مصمم‌تر خواهد کرد.

نمونه بارز این رفتار با مردم توسط امام خمینی در جریان انقلاب اسلامی و جنگ 8 ساله اتفاق افتاد و که نتایجش کاملا مشخص است.

گفتم امام خمینی، یاد این جمله‌اش افتادم که: «عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نکنید.» شاید توجه مسوولین به این موضوع که رفتارشان همیشه در برابر دیدگان مردم است و ثبت می‌شود، گام اول باشد برای همه که توجه کنند حتی اگر دیگران هم رفتارهای اجتماعی ما را نبینند، خدایی در این نزدیکی هست که می‌بیند.

در خراسان

/ 2 نظر / 13 بازدید
اهوارکی

اگر درست فهمیده باشم می خواستید بفرمایید که از ترس رسانه و رسوایی نباید آدم شد بلکه باید از خداوند ترسید. درست است؟

ارژنگ

سلام دوست عزیز، وبلاگ شما رو تو چهره بلاگ دیدم! امروز چندتا از مطلب هاتو که خوندم و برام جالب بودن تصمیم گرفتم بهت امتیاز مثبت بدم. امیدوارم که تو این جشنواره وبلاگ شما انتخاب بشه... در پناه حق، موفق و موید باشی.... ارژنگ (آموزگار ابتدایی)، وبلاگ دفتر مشق www.daftare-mashgh.mihanblog.com