majal

 

زمزمه‌های علوی

گزارش از سفر به قبله- 16

پنجشنبه‌های مدینه روزهای خاصی است. روزهای پرکاری که به دعای کمیل شب جمعه ختم می‌شود و حضور و قدرت‌نمایی ایرانیان.

اصلا خیلی از کارهای موسم حج با این دعاها خودشان را تنظیم می‌کنند. دعاهای کمیل اول و دوم قبل از مراسم حج و دعاهای کمیل اول و دوم بعد از مراسم حج. آمدن و رفتن آدم‌ها و کاروان‌ها و ... را هم با همین دعاها تنظیم می‌کنند. مراسمی که بیش از 20000 نفر ایرانی را به بین‌الحرمین می‌کشد و پلیس و نیروهای امنیتی سعودی را به تکاپو وامی‌دارد تا از حضور غیرایرانی‌ها جلوگیری کنند و امکان برگزاری دعا را هم فراهم. ما آخر نمی‌فهمیم فراهم کردن این امکان تجمع چگونه جمع می‌شود با سخت‌گیری‌های پیش پا افتاده اماکن زیارتی‌شان.

ما به عنوان ایرانی احساس غرور می‌کنیم وقتی می‌توانیم در کنار حرم پیامبر و قبرستان بقیع مراسمی با این عظمت داشته باشیم. و دیگران با حسرت و تعجب نگاه می‌کنند ایرانیان را که با ولع و اشتیاق و نظم جمع می‌شوند. حتی پیرمردها و پیرزن‌هایی که پای رفتن ندارند با ویلچیر می‌آیند.

قرآن که شروع می‌شود مردم می‌زنند زیر گریه و معلوم می‌شود بغض‌شان را تاکنون فروخورده بودند.

رییس دفتر رهبر معظم انقلاب هم خودش را رسانده به این مراسم و راس ساعت نه و نیم شب به وقت عربستان دعا شروع می‌شود: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ءٍوَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَیْ‏ءٍ

بنشین بین حرم پیامبر و بقیع و با ما بخوان.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/٧/٢٩ - مهدی قزلی