majal

 

مجریانِ خوداجرا!

برنامه بیش از 6 ساعته جشنواره تلویزیونی جام جمِ صدا و سیما هفته گذشته محوریت جدی در برنامه های تلویزیون پیدا کرد. طوری که همه برنامه های صدا و سیما تعطیل شد، رییس سازمان و معاونانش در برنامه حاضر بودند و با نگاهی به چهره های حاضر در سالن می‌شد فهمید هر آدم موثری در برنامه سازی های سازمان صدا و سیما آنجا نشسته است. بعد از آن هم در دو شب این برنامه تکرار شد و هر تهیه کننده ای اگر برنده بخشی از جشنواره بود، این برنده شدن و جایزه بردن را در برنامه خودش باز پخش کرد تا هفته گذشته کلا بینندگان مشغول دیدن سرو نشانه جشنواره باشند.

اما آنچه این فرصت را به خود اختصاص خواهد داد نه این برنامه که اجرا و مجری آن است. چیزی که در طول برنامه اعصابم را به هم ریخته بود افاضات اضافه مجری و حرفهای بی در و پیکر او بود. فردای آن روز متوجه شدم فقط این من نبودم که از آن اجرا عذاب کشیدم، هر کسی خواسته بود جشنواره جام جم را ببیند سختی تحمل اجرا را به جان خریده بود. حتی یک نفر از برندگان جایزه (که اتفاقا مجری هم بود) در جمع ناراضیان بود و از شاکی بودن حاضرین در جلسه خبر می‌داد.

بی ادبی (مثل مطرح کردن خصوصی ترین اتفاقات زندگی بعضی برندگان روی سن یا توهین به حضار که شما نسبتی با برنامه های علمی ندارید)، کم اطلاعی (اشتباه گرفتن اکبرلو با گبرلو و نشناختن او)، تصمیم های خود سر (نخواندن نامزدهای بعضی از بخشها) و غیره همگی نشان می‌داد او در خدمت برنامه نیست و برنامه را به خدمت خود گرفته. وقت تلف کردنهای ابتدای برنامه باعث شدن برای اینکه برنامه از ریتم نیفتد، برندگان برای رسیدن به روی سن می‌دویدند. فهم دقیق آنها از زمانبندی و نفهمیدن همین موضوع ساده از طرف مجری معلوم کرد بدترین انتخاب برای چنین برنامه ای بوده است. (نشان به آن نشان که در تکرار این برنامه با تدوین مجدد و حذف صحبتهای اضافه او، برنامه بسیار جذابتر شده بود.) همه برگزیدگان مجری گری در همه حوزه ها از مجری این برنامه بهتر می‌توانستند آن را اجرا کنند.

مجری پیشانی صدا و سیماست، ویترین این سازمان بزرگ است. عجیب است که مسوولین سازمان چرا اینقدر با آنها با تساهل و تسامح برخورد می‌کنند. اعتماد به نفس بیش از حد آنها برای همین آنتنهای زنده و تریبونهای یکطرفه است که در قبال آنها باید مسوولیت پذیر باشند نه اینکه مسوولیت گریز و سرکش. درست مثل اینکه کسی از قدرت بدنی بالای خودش سوءاستفاده کند به جای تواضع.

اگر از چند مجری برنامه های شاخص صدا و سیما بگذریم، متاسفانه این سازمان پر شده از مجریانی که فقط اعتماد به نفس کاذب دارند. انگار قرار است زمانی را فقط سپری کنند، مثل کارشناسها اظهار نظر ظاهرا علمی می‌کنند، بین حرف مهمانها و کارشناسان می‌پرند، شوخی های نابجا می‌کنند، سوالهای کلیشه ای می‌پرسند، بی خود خودشان را تحویل می‌گیرند و برای خودشان نوشابه باز می‌کنند، درست مثل بازیکنی که فضای مناسب در زمین فوتبال پیدا می‌کند و به جای اینکه در خدمت تیم و نتیجه گیری آن باشد، تکروی غیرضروری و بی نتیجه می‌کند.

مجری محترم برنامه جشنواره جام جم بهانه ای شد برای مطرح کردن موضوع تکروی و ضعف تاکتیکی مجریان تلویزیون. باشد که از این خیر سهمی داشته باشد.

در خراسان

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٢/۱٠/۳٠ - مهدی قزلی