majal

 

خدایا ما را بد عاقبت نکن

 حاشیه‌نگاری شب‌های عزاداری ایام محرم در حضور رهبر معظم انقلاب

از خیابان جمهوری که سرازیر می‌شدیم توی خیابان فلسطین، مردم را می‌دیدیم که دسته‌دسته می‌روند سمت حسینیه‌ امام خمینی. با لباس‌های سیاه و قیافه‌های عزادار. پایین‌تر ازدحام بیشتر می‌شد. زن‌ها می‌پیچیدند توی کوچه‌های سمت راست و مردها تا ته فلسطین می‌رفتند پایین. توی یک صف عریض و طویل.

جوان‌ترها توی این صف دم می‌گرفتند و هر شب چیزی می‌خواندند. یک شب «وای علی اکبرم»، یک شب «علم‌دار نیامد» و شب عاشورا هم «امشبی را شه دین در حرمش مهمان است».

به لطف کارتی که رفقا برای‌مان جور کرده‌بودند، توی صف نمی‌ایستادیم و می‌رفتیم داخل، تا آن جلوها. بدون این‌که بایستیم توی صف‌های متعدد. قرار است به تاوان بی‌صف رفتن‌مان به این مجلس، حاشیه‌نگاری کنیم مثلاً. حالا که به یادداشت‌هایمان نگاه می‌کنیم، می‌بینیم حاشیه‌ها بیشتر مربوط است به دیگران تا رهبر!

فکر کردیم بنویسیم از آقای فلاح‌زاده و صحبت‌های قبل از نمازش و احکام گفتن‌هایش، از آقای جنتی و نمازهایش که آرام بود و طولانی، از شعارهای مردم که مردانه شده بود و حماسی، از بغض‌های‌شان که از بس فروخورده بودند رنگ‌شان را عوض کرده بود.

از غیبت‌های هر شب‌مان پشت سر بچه‌های حفاظت، از سخن‌رانی حاج‌آقا پناهیان و روضه‌های سیال ذهنش، از گله‌گذاری منصور ارضی توی شعرش، از شلوغ‌کاری‌های حسین سازور بعد از مراسم، از شام خوردن رهبر با مهمان‌هایش، از حداد عادل و صحبت‌های سر سفره شامش با رهبر، از سعید حدادیان و سخن‌رانی نیم ساعته‌اش وسط مداحی، از شعرهای خوب مرتضی و محمدرضا طاهری، از گریه‌ حسابی رهبر برای ام‌البنین، از سخن‌رانی سید احمد خاتمی و روضه سنگینی که خواند، از کنار هم نشستن قالیباف و احمدی‌نژاد، محسن رضایی و محصولی، از تکبیر گفتن‌های مردم در بین سخن‌رانی‌ها و بعضا مداحی‌ها، از بچه‌های کوچکی که وقتی مردم برای سینه زدن بلند می‌شدند، چون رهبر را نمی‌دیدند، ناراحت بودند، از بچه‌ کوچک سه چهار ساله‌ای که سر سفره‌ شام رفت و دست رهبر را بوسید و رهبر هم صورتش را...

واقعیت این است که نوشتن همه‌ این‌ها که بیش‌ترشان حاشیه‌های دیگران است، خودش یک کتاب می‌شود، کتابی که احتمالا حوصله‌ مخاطب را سر می‌برد. خودمان هم حوصله‌مان نمی‌آید. تنها چیزی که ارزش نوشتن داشت و دارد، دعاهای رهبر است بعد از شام. بدون بلندگو و آرام. شاید دوست داشته باشید بدانید رهبر سر سفره شام بین آن چهل، پنجاه نفر مهمانش چه دعاهایی می‌کرد و شاید بخواهید آمین بگویید شما هم:

پروردگارا ما را به نور معارف اهل‌بیت (علیهم السلام) منور بفرما.

پروردگارا دل‌های ما را متأثر از بیاناتی که از ائمه اطهار بیان می‌شود، قرار بده و ما را برای دریافت برترین تفضّلات بندگان صالحت آماده کن.

پروردگارا بسیاری چشم دوخته‌اند به نتایج و آثار این جلسات. همه کسانی که از مجلس سید‌الشهدا انتظاری دارند، نظر لطف خودت را شامل حال‌شان بفرما.

پروردگارا ما را در صراط مستقیم حفظ کن.

پروردگارا ما را با امام حسین در حیات دنیوی و اخروی محشور بدار.

پروردگارا ما را در راهی که در پیش گرفته‌ایم ثابت قدم بفرما.

پروردگارا ایمان ما را ثابت و مستقر بدار.

پروردگارا در آن‌جایی که قدم‌ها می‌لرزد و راه‌ها مشتبه می‌شود، دل‌ها از ندانستن و اشتباه دچار تردید می‌شود، دل و گام ما را به سمت راه اعلای خودت مستقیم بدار.

پروردگارا آن روشن‌بینی لازم برای شناخت عرصه‌ حق و باطل که دوستان اهل‌بیت را از دشمنان اهل‌بیت جدا کرده، عمیقا به ما عطا کن.

پروردگارا راضی نباش از کسانی باشیم که عمری از حسین دم زدند و در لحظه‌ی نیاز به دردش نخوردند.

پروردگارا ما را لحظه‌شناس، دشمن‌شناس، دوست‌شناس و وظیفه‌‌شناس کن.

پروردگارا بدعاقبتی کسانی که انسان فکر نمی‌کرد بدعاقبت بشوند، دل آدم را می‌لرزاند، ما را بد عاقبت نکن.

پروردگارا به محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و آل‌محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) ما در برآوردن هدفی که امام حسین به خاطرش این ایثار بزرگ را کرد، ثابت قدم بفرما.

پروردگارا گناهان ما را از بزرگ و کوچک ببخش و بیامرز.

پروردگارا از دل‌های ما شرک را و از عمل‌ها ریا را دور کن.

پروردگارا زبان ما را صادق کن، دل ما را هم صادق کن.

پروردگارا در روز قیامت که چشم‌ها به هم می‌افتد و حجاب‌ها هم فرو می‌افتد، ما را در برابر صلحا و شهدا و امام و بزرگان شرمنده مفرما.

پروردگارا از عمر ما هر چه مانده صدقه‌ راه خود و کار مورد رضای خود قرار بده.

پروردگارا زندگی ما را نذر اسلام قرار بده.

پروردگارا ما را مشمول دعای حضرت ولی‌عصر قرار بده.

پروردگارا دعای ولی‌ات را در مورد ما مستجاب کن.

پروردگارا ما را به شرف دیدار آن بزرگوار مشرف بدار.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۸/۱٠/۱٦ - مهدی قزلی

روایت‌های کوتاه از حادثه بزرگ

کتاب‌های ما درآمد. آقای سلیمی برای‌شان چیزی نوشته‌اند که شاید بد نباشد بخوانید:

 

نگاهی به مجموعه 10 جلدی «قصه کربلا» نوشته مهدی قزلی

علی‌الله سلیمی

 

حادثه کربلا یکی از وقایع فراموش‌نشدنی تاریخ شیعه است که با گذشت قرن‌های متمادی هنوز هم تازگی دارد و هر شنونده‌ای را در هر گوشه‌ای از کره خاکی که باشد تحت تاثیر قرار می‌دهد. در حادثه کربلا اتفاقات ناگواری به وقوع پیوست که هنوز هم بسیاری از مفسران تاریخی از تحلیل جامع آن عاجزند و هر بار فقط گوشه‌هایی از آن واقعه بزرگ بررسی و تجزیه و تحلیل می‌شود چراکه اوج فداکاری و از جان گذشتگی سالار شهیدان، حسین ابن‌علی‌(ع)، خاندان و یاران باوفایش به قدری عظیم و گسترده است که نمی‌توان در یک یا چند مراسم سخنرانی یا در قالب یک یا چند کتاب آن را با همه ابعادش توضیح داد. بنابراین اندیشمندان و ارادتمندان آن حضرت در طول سال‌های متمادی که از وقوع آن واقعه دردناک می‌گذرد، همواره کوشیده‌اند محملی بیابند که پیام آن حادثه عظیم را به ساده‌ترین زبان ممکن به گوش شنوندگان در اعصار مختلف برسانند. در این میان، تالیف کتاب‌هایی با موضوع عاشورا و رویدادهای پیرامونی آن که بتواند با مخاطبان عصر خود ارتباط تنگاتنگی برقرار کند، از جمله دغدغه‌های اصلی نویسندگان هر عصری بوده که خوشبختانه تابه حال در این زمینه کتاب‌های متعددی تالیف و به چاپ رسیده است. تازه‌ترین نمونه در این زمینه، تالیف و انتشار مجموعه 10 جلدی «قصه کربلا»است که توسط نویسنده معاصر، مهدی قزلی نوشته شده است. نویسنده در مقدمه مشترک و کوتاهی که در ابتدای هر 10 جلد این مجموعه آمده است، یادآوری می‌کند: «گاهی می‌شود اتفاقی آرام‌آرام در زندگی آدمی رخ می‌دهد. اتفاقی که اگر آرام‌آرام رخ نمی‌داد، هیچ‌کس باورش نمی‌کرد. اتفاقی که همه نگاهش می‌کنند، دوست ندارند واقعیت داشته باشد ولی دارد. چه‌بسا خود آدم هم دستی در آن داشته باشد. آنچه در عاشورای سال 61 در کربلا اتفاق افتاد هم از این دست است.» قزلی برای هر یک از جلدهای این مجموعه عناوین جداگانه‌ای را انتخاب کرده که در مجموع، فصول 10گانه‌ای را تشکیل می‌دهند.«قصه‌ای در دهگانه فصل منفصل و متصل» او علاوه بر مقدمه مشترکی که در ابتدای کتاب‌ها آمده، برای هر جلد از این مجموعه، مقدمه جداگانه‌ای هم نوشته که در آنها راجع به شخصیت یا موضوع‌محوری آن کتاب (فصل) توضیح داده است. کتاب اول مجموعه به نام «فصل امام» نامگذاری شده و در آن از زوایای مختلف به شخصیت امام‌حسین(ع) پرداخته شده است.

هرچند به قول نویسنده، سعی شده هر آنچه مربوط به زندگی سیدالشهداست در این فصل بیاید ولی ناگزیر مطالب بسیاری از ایشان در نسبت با یاران و خانواده‌اش اتفاق افتاده در فصول دیگر پرداخته شده است. در کتاب دوم این مجموعه (فصل علم‌دار) به زندگی و رشادت‌های حضرت ابوالفضل(ع) پرداخته شده و همچنین سرگذشت و وقایع مربوط به زندگی حضرت علی‌اکبر(ع) در کتاب سوم با عنوان«فصل پیام بر دوباره» آمده است. نویسنده برای کتاب چهارم این مجموعه هم عنوان«فصل صبر» را انتخاب کرده که در آن به سرگذشت و ابعاد مفهوم صبر در زندگی حضرت زینب(س) پرداخته است.

انگار تا دنیا دنیاست شهر کوفه و ساکنانش در سال 61 به بی‌وفایی نسبت به امام‌حسین(ع)، خاندان و یارانش شهره‌اند و بی‌گمان از این رهگذر است که یکی از فصول مجموعه اخیر مهدی قزلی (کتاب پنجم) به شهر کوفه و بی‌وفایی ساکنان آن اختصاص یافته است. البته در ادامه به یاران با وفای امام‌حسین(ع) پرداخته شده که با عنوان«فصل یاران» رشادت‌های این یاران کم اما باوفا را نشان می‌دهد. همچنین در«فصل دشمنان» (کتاب هفتم) به«حق ناشناسی حرامیان» اشاره شده است. در ادامه، فصل اسارت است که وقایع دردناکی را در پی دارد. کتاب نهم به فصل انتقام اختصاص یافته و در آن به ابعاد مختلف قیام مختار ثقفی اشاره شده است. آخرین فصل این مجموعه«فصل عاشقی» است؛ فصلی که در آن مناسبات عقلی، عرفی و شرعی مراعات می‌شود ولی روابط جنس دیگری دارد؛ جنسی لطیف و روشن. در این روایت روابط بین یاران با هم، یاران با امام، امام با اهل حرم و همه با خدا براساس عشق است. در یک نگاه کلی به مجموعه حاضر، می‌توان ادعا کرد که فصول 10گانه قصه کربلا، روایت ساده و در عین حال برخوردار از شیوه‌های نوین نویسندگی است که در آن، ایجاز در روایت در محوریت کار نویسنده قرار گرفته و مخاطب در کمترین زمان ممکن بیشترین بهره‌های حسی و تاریخی را دریافت می‌کند. روایت‌ها بدون عنوان و اغلب کوتاه هستند. مجموعه قصه کربلا در مرکز ارتباطات فرهنگی عماد آماده‌سازی و تولید شده و چاپ اول آن در پاییز 1388 توسط انتشارات کتاب یوسف در تهران چاپ و منتشر شده است.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۸/۱٠/۱٠ - مهدی قزلی